در لوکیشنی در پرتغال، یک گروه فیلم‌برداری هنگام ساختن نسخه خود از فیلم «روزی که دنیا به پایان رسید» (۱۹۵۶) اثر راجر کورمن، با تمام شدن نگاتیو مواجه می‌شوند. تهیه‌کننده ناپدید شده است و مونرو، کارگردان فیلم، تلاش می‌کند او را پیدا کند تا شاید بتواند فیلم را به پایان برساند.

یک فعال ضدجنگِ آشفته‌حال، قصد ترور رئیس‌جمهور ایالات متحده را دارد. تصمیم راسخ او، دیگر اعضای یک گروه از متحدان سیاسی سرخورده و پراکنده را مجبور می‌کند تا با تهدید ضد اطلاعات دولتی و وسوسه‌های امنیت و رفاه میان‌سالی روبرو شوند و در تعهد خود به اقدامات رادیکال تجدیدنظر کنند.

مستند صمیمانه ماچوور و فروکتر، مصائب و مشکلات گروهی از مبارزان «دانشجویان برای یک جامعه دموکراتیک» را در تلاش برای سیاسی کردن و سازماندهی مردم نیوآرک در نیوجرسی دنبال می‌کند. از نظر آموس ووگل، «آشوب‌گران» یکی از بهترین فیلم‌های چپ نو بود زیرا به جای استفاده از کلیشه‌ها و پروپاگاندا، بر صداقت و کاوش دقیق تمرکز داشت. تماشای این اثر برای فعالان و مستندسازان سیاسی ضروری است.